Μεταμόρφωση ΙΙ

(173)
But who am I/ to tell the pretty secret/of the Butterfly
Αλλά ποιά ειμ’ εγώ /που θα πω τ’ όμορφο μυστικό/
της πεταλούδας;

(182)
A memorial crumb
ένα αναμνηστικό ψίχουλο

(187)
Butterflies «that bloom» –
πεταλούδες, που ανθίζουν

-Έμιλυ Ντίκινσον1

Το πλυντήριο αναδιπλώνεται σε πολύχρωμους κυκλώνες απορρυπαντικού και ιδρώτα. Τα δημητριακά έχουν γεύση χαρτόνι, λίγες οι αρθρώσεις που επιμένουν να πονάνε.

«τράβα τις κουρτίνες. κράτα τα παράθυρα κλειστά.

σταμάτα επιτέλους να κλαις, τα αγόρια δεν κλαίνε

θες να σε ακούσουν οι γείτονες να κάνεις σα γυναικούλα;

θες να νομίσουν πως είσαι καμιά αδερφή;»

Μια φορά κι έναν καιρό, το πρωί βρήκε τον Κάφκα ξαπλωμένο ανάσκελα να αρνείται να σηκωθεί από το κρεβάτι του. Εκεί ήταν που ένιωσε το βάρος του εξωσκελετού του να καμπουριάζει την πλάτη του, τη κοιλιά του να κυρτώνει προς τα μέσα, τα γεννητικά του όργανα να συγχωνεύονται με το στομάχι του.

Και κατάλαβε πως όλον αυτόν τον καιρό ήταν μια κατσαρίδα, η οποία ονειρεύτηκε πως την έλεγαν Φραντς.

-Άσχετο

Θέλω να με φωνάζεις Μπρους

Μπρους!

Είμαστε στο καθιστικό.  Η μαμά με έχει στην αγκαλιά της και κοιτάει την τηλεόραση.  Η τηλεόραση είναι ανοιχτή όμως δεν παίζει τίποτα, δείχνει χιόνι.  Το χιόνι περνάει από την τηλεόραση στο σπίτι μας, έτσι που γινόμαστε και εμείς ασπρόμαυροι. Χιονίζει μέσα στο δωμάτιο.  Έρχεται ο μπαμπάς να πάρει την τηλεόραση γιατί είναι ελαττωματική.  Η μαμά συνεχίζει να κοιτάζει την τηλεόραση που δεν είναι  άλλο εκεί.  Κάτω από το τραπέζι του καθιστικού εμφανίζεται μία χαλασμένη ροζ τσαγιέρα και με κοιτάει.  Βγάζει το καπάκι της και αρχίζει ένας ανεμοστρόβιλος, όπως όταν κάνεις μπάνιο και τραβάς την τάπα και το νερό σου φεύγει και φοβάσαι μη σε πάρει μαζί του. Ένας ροζ ανεμοστρόβιλος στο δωμάτιο που ρουφάει μόνο εμένα. Ουρλιάζω «μαμά, μαμά βοήθεια». Βλέπω τις λέξεις μου να χτυπάνε σε όλους τους τοίχους, σε όλα τα πράγματα του δωματίου αλλά να μην την φτάνουν, να πέφτουν κάτω και να σπάνε, να γίνονται παλιοσίδερα. Η μαμά δεν ακούει ή κάνει πως δεν ακούει. Τα μάτια της είναι γυάλινα, γεμάτα χιόνι, όπως εκείνα τα διακοσμητικά.

[Το να γυρίζεις σπίτι είναι απλά απαίσιο]

Τίποτα δεν κινείται πέρα
από τα μεταβαλλόμενα ρεύματα αλατιού στο σώμα σου.
Η όρασή σου θολώνει.
Κουβαλάς τον καιρό σου μαζί σου,
η μεγάλη μπλε φάλαινα
ένα σκελετικό σκοτάδι.

Οι ηλεκτρικές σκούπες απελευθερώνουν μία μία τον σβέρκο

από το παράθυρο αχνοφαίνονται τα κεραμίδια για το νέο μας σπίτι

κεραμιδοκανελοκοραλλοκόκκινα

όσο μέσα στο παιδικό δωμάτιο χιονίζει

ασπρόμαυρο κομφετί

κι όλα σου μυρίζουν

ναφθαλίνη

-στατικός ήχος-

Γυρίζεις πίσω
με όραση ακτίνων-Χ.
Τα μάτια σου έχουν μετατραπεί σε πείνα.
Γυρίζεις σπίτι με τα μεταλλαγμένα σου δώρα
σε ένα κτίριο από οστά.
Οτιδήποτε βλέπεις τώρα
όλα τους:
οστά 
 
Eva HD- Οστεόφυτο2

Έρχεσαι

με τη μετεξελιγμένη σου μορφή και τις κόγχες των ματιών σου ξέχειλες

γκλίτερ να στάζει

σα δάκρυα στο πρόσωπο σου. Το χιονόμαλλο δέρας που κρατάς στο χέρι σέρνεται

στο πάτωμα, σκουπίζοντας τη πιτυρίδα από το μωσαϊκό

και με ρωτάς αν το παλιό πετσί το πετάμε σκουπίδια

ή ανακύκλωση.

Κι έτσι εκεί,  μέσα στο μάτι του κυκλώνα σου, θα αλλάζεις χέρια πόδια μαλλιά δέρμα πρόσωπα.  Θα γίνεις ό,τι θέλεις. Θα γίνεις κάτι που ίσως να μην αναγνωρίζεις κοιτάζοντας πίσω.  Μία μέρα θα βρεις κάπου τυχαία παλιές φωτογραφίες σου και θα αισθάνεσαι ότι κοιτάς ασπρόμαυρες φωτογραφίες πολύ παλιών ανθρώπων που δεν γνώρισες ποτέ .

-sam albatros, ελαττωματικό αγόρι
Follow sam albatros at: aderfh.tumblr.com
and read her beautiful translations at: queerpoets.com

Η φωτογραφία τραβήχτηκε από την performance του ελαττωματικού αγοριού στο Romantso (12/05/2022)

1Απόδοση Γ.Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

2Μετάφραση του ποιήματος Bonedog της Eva H.D., δια χιμαιρικής χειρός (μπορεί τ@ αναγωνστ@ να έχουν ξανασυναντήσει το ποίημα στην ταινία i´m thinking of ending things του 2020)

Advertisement

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s