χρονομηχανή

Βρίσκομαι οκλαδόν σε κάποιο παρκέ στον έκτο μιας πολυκατοικίας επί Μπενάκη. Καθώς στρίβω ένα τσιγάρο για τον καφέ, πάνω στο γλείψιμο της κόλλας, λίγη από την μπόχα της πρωινής μου ανάσας πιάνεται στο χαρτάκι. Το ανάβω και είναι λες και φασώνω ένα νεκροταφείο. Όσο το τσιγαρόχαρτο καίγεται η απόσταση μεταξύ εμού και κάφτρας μειώνεται, μπορώ…

φυστικοβούτυρο, το

Σήμερα κοιτάχτηκα στον καθρέφτη του μπάνιου και είπα στην εαυτή μου «Είμαι ένα βάζο φυστικοβούτυρο». Για να το πάρω από την αρχή: Πρόσφατα η κολλητή μου μου έμαθε τη λέξη “αναμεσάκιας”, η οποία δεν είμαι σίγουρο τι σημαίνει (ούτε εκείνη ήταν) αλλά αποφάσισα πως θέλω να την εντάξω στο λεξιλόγιο μου. Σκέφτηκα πως είναι μια…

τι είναι δημιουργική πράξη;

Εδώ στη Καλλιχίμαιρα αγαπάμε τους επιτυχημένους συνδυασμούς: τη μαρμελάδα με φυστικοβούτυρο, τον καφέ με γάλα βρώμης, τις τηγανιτές πατάτες με κέτσαπ, το τσιγάρο με βαθυκόκκινο ξηρό κρασί, και φυσικά το Ντελέζ με το Γκαταρί του. Πέραν από τις εύγευστες συναρμογές, πιστεύουμε επιπλέον στην σημασία της εύκολης πρόσβασης (εξού και φοράμε συχνά φούστες), οπότε αποφασίσαμε να…

πρόβα για χορό όξινης βροχής

Famous Rain Painting (Jeanne) της Danie Wood Κρέμομαι από  το τρεμάμενο σαγόνι της νύχτας. Τα δόντια της πέφτουν διάττοντα. Βρέχει. Θα το έλεγες βροχή αστεριών – ίσως. Ούτε  τα πεφταστέρια είναι αστέρια. Είναι σωματίδια μετεωρικής ύλης που φλέγεται  σε τριβή με τον αέρα. Απα στράπτοντα. Δε γαμιέται δεν γαμιέμαι, ας κάνω μια ευχή. Ο γναθοχειρούργος…

sed (la)

47. (困, Κουν) “Καταστολή – Εξάντληση” Διψούσαμε ανάμεσα στις πέτρες και στα χρόνια, διψούσαμε όσα διψάσαμε πριν απ’ τη γνώση της δίψας. -Γ. Ρίτσος Από το 1974 ο Πέτερ Ντρέχερ ζωγραφίζει το ίδιο ποτήρι νερό. Σε μια συνέντευξη είπε πως βλέπει τον εαυτό του σα χαρούμενο Σίσσυφο, πως καταφέρνει έτσι να βλέπει το ποτήρι κάθε φορά…

μπρεθλες

Μια μέρα άκουσα μια φίλη να φωνάζει σε αναρχικούς συντρόφους «Τι τους λέτε μουνιά ρε μαλάκες; Βλέπετε κανένα μουνί; Αρχίδια μουνί βλέπετε. Ματσίλα και μπατσίλα παντού». Αυτά τα λίγα πρόχειρα για την αποκατάσταση του μουνιού. Οι διαδηλώσεις στην Αθήνα τελευταία μου θυμίζουν τα χρόνια μου στο κολυμβητήριο. Νερό, ασφυξία, ταχυκαρδία, φωνές που δεν ξέρεις από…

χαμαιλέοντας, ο (

Ανοίγει παρένθεση και δανείζεται ένα κουβά χρώμα βάφει δωμάτια ξενώνων στόματα ξένων ξενοδόχους κύστες και τα μάγουλα του. Για να βγει το νοίκι υπενοικιάζει το ταβάνι γεμίζει ένα μαξιλάρι με πούπουλα αστικής αλεπούς και κοιμάται στη βροχή τρέφεται με πεταλίδες που φυτρώνουν στο μπετόν ασβεστώνεται πατόκορφα όταν περνάει ο Επιτάφιος και κολλάει μια διάβαση πεζών…

τόσκα

Μιλάω στον Θεό, μα ο ουρανός είναι άδειος. Σύλβια Πλαθ Στις 28 Ιουλίου βρέθηκα στο Ηρώδειο να παρακολουθώ την όπερα Τόσκα σε σκηνοθεσία του Ούγκο ντε Άνα. Πριν μιλήσω για αυτό για το οποίο θέλω να μιλήσω, θα πω δυό πράγματα για την όπερα και το κομμάτι “Vissi d’ arte” σε ερμηνεία της Κάλλας, που…

καναρινί φοβίες

Το παρόν δεν αποτελεί πλήρως προϊόν μυθοπλασίας. Τα πρόσωπα, τα ονόματα και οι καταστάσεις είναι μονάχα μερικώς φανταστικά και οποιαδήποτε ομοιότητα πιθανότατα δεν είναι συμπτωματική και ενδέχεται να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ήταν λίγες μέρες πριν τα γενέθλια μου. Ας με πούμε Καλ για χάρη της ιστορίας. Βρισκόμουν στην εβδομαδιαία συνάντηση της ομαδικής ψυχοθεραπείας, έχοντας αράξει…

Μεταμόρφωση ΙΙ

(173) But who am I/ to tell the pretty secret/of the Butterfly Αλλά ποιά ειμ’ εγώ /που θα πω τ’ όμορφο μυστικό/της πεταλούδας; (182) A memorial crumb ένα αναμνηστικό ψίχουλο (187) Butterflies «that bloom» –πεταλούδες, που ανθίζουν -Έμιλυ Ντίκινσον1 Το πλυντήριο αναδιπλώνεται σε πολύχρωμους κυκλώνες απορρυπαντικού και ιδρώτα. Τα δημητριακά έχουν γεύση χαρτόνι, λίγες οι…